Οι θαλάσσιες διώρυγες έχουν τεράστια σημασία στην υπερωκεάνια ναυτιλία, καθώς διευκολύνουν τη διενέργεια του διεθνούς εμπορίου. Τόσο οι διώρυγες, όσο και τα στενά είναι οδοί ναυτικής επικοινωνίας που ενώνουν δύο θάλασσες. Η διαφορά ανάμεσα στα στενά και στις διώρυγες είναι ότι τα στενά είναι φυσικές θαλάσσιες δίοδοι που χωρίζουν δύο ξηρές και ενώνουν δύο θάλασσες, ενώ οι διώρυγες είναι τεχνητές.
Υπάρχουν διώρυγες που ενώνουν δύο ή περισσότερους ποταμούς ή µία ή περισσότερες λίμνες µε έναν ποταμό και στη συνέχεια διά μέσου αυτού µε τη θάλασσα, όπως συμβαίνει µε τις λίμνες που βρίσκονται στον Καναδά. Επίσης, µία διώρυγα μπορεί να ενώνει έναν ποταμό µε µία θάλασσα διαφορετική από εκείνη στην οποία εκβάλλει, όπως συμβαίνει µε τον ποταμό Έλβα στη Γερμανία, ο οποίος µε κανάλι συνδέεται µε τη Βαλτική θάλασσα, ενώ εκβάλλει στη Βόρεια θάλασσα. Η πιο συνήθης περίπτωση διώρυγας είναι αυτή που ενώνει δύο θάλασσες.
Γενικά, οι κορυφαίες δέκα διώρυγες και υδατοδιάδρομοι ανά τον κόσμο, κατά φθίνουσα σειρά μήκους, είναι οι ακόλουθοι:
- Αγ. Λαυρέντιος, ΗΠΑ/Καναδάς: μήκος 2.400 μίλια.
- Grand Canal, Κίνα: μήκος 1.085 μίλια.
- Erie Canal, ΗΠΑ: μήκος 363 μίλια.
- Göta Canal, Σουηδία: μήκος 240 μίλια.
- Διώρυγα της Μεσημβρίας, Γαλλία: μήκος 149 μίλια.
- Διώρυγα του Σουέζ, Αίγυπτος: μήκος 119,9 μίλια.
- Αλμπέρτα, Βέλγιο: μήκος 80 μίλια.
- Nord-Ostsee Kanal, Γερμανία: μήκος 61,3 μίλια.
- Διώρυγα του Παναμά, Παναμάς: μήκος 50,7 μίλια.
- Άμστερνταμ – Ρήνος, Κάτω Χώρες: μήκος 45 μίλια.
Πηγή: Οι πληροφορίες για το παραπάνω άρθρο αντλήθηκαν από το βιβλίο «Ναυτική Γεωγραφία» της Πολυξένης Γ. Μοίρα και του Δημήτριου Ν. Μυλωνόπουλου (Εκπαιδευτική Έκδοση Ιδρύματος Ευγενίδου, Αθήνα 2020)
