Το πλοίο από άποψη διαχείρισης αποτελεί μια αυτοτελή οικονομική μονάδα. Ο Πλοίαρχος επωμίζεται το βάρος της διαχείρισης των εξόδων του πλοίου και είναι υπόλογος απέναντι στον Πλοιοκτήτη. Γι’ αυτό εισπράττει από την ναυτιλιακή εταιρεία διάφορα χρηματικά ποσά για την αντιμετώπιση των εξόδων του πλοίου, κυρίως για μισθοδοσία πληρώματος, αγορά εφοδίων, τροφίμων κ.λπ.
Η λογιστική επικοινωνία του Πλοιάρχου με το λογιστήριο της ναυτιλιακής εταιρείας είναι απαραίτητη, ώστε να παρακολουθούνται οι χρηματικές δοσοληψίες μεταξύ τους και πραγματοποιείται μέσω μιας οικονομικής (ή λογιστικής) έκθεσης, όπου ο Πλοίαρχος αναφέρει με λεπτομέρεια τις δαπάνες (πληρωμές) του, καθώς και τις εισπράξεις που έλαβε από αυτήν.
Η οικονομική αυτή έκθεση που ονομάζεται Γενικός Λογαριασμός Πλοιάρχου (ΓΛΠ), υποβάλλεται από τον Πλοίαρχο στο τέλος κάθε μήνα και χρησιμοποιείται από το λογιστήριο ως η κύρια πηγή άντλησης πληροφοριών για να χρεοπιστώνει τον προσωπικό του λογαριασμό που τηρείται στα λογιστικά αρχεία της. Έτσι ο Πλοίαρχος, είτε μικρού είτε μεγάλου πλοίου, προκειμένου να μπορεί να επικοινωνεί (λογιστικά) με τη ναυτιλιακή εταιρεία, χρειάζεται να διαθέτει γνώσεις κατάρτισης του ΓΛΠ.
Πηγή: Οι πληροφορίες για το παραπάνω άρθρο αντλήθηκαν από το βιβλίο «Επιχειρησιακή Επικοινωνία Πλοιάρχου» των Αγλαΐας Α. Διαμαντή, Γεώργιου Μ. Δούναβη και Διονύσιου Δ. Ρασσιά (Εκπαιδευτική Έκδοση Ιδρύματος Ευγενίδου, Αθήνα 2022).
