Ο ΙΜΟ, από το 1959, είχε αποφασίσει την καθιέρωση ενός ενιαίου συστήματος καταμέτρησης. Έπειτα από δεκαετή προετοιμασία, στις 27 Μαΐου 1969 πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο διεθνής διάσκεψη με αντικείμενο την απλούστευση και την ενοποίηση των συστημάτων καταμετρήσεων, με ταυτόχρονη διατήρηση του αριθμού που εκφράζει τη χωρητικότητα των πλοίων που υπάρχουν όσο το δυνατόν πιο κοντά στα τρέχοντα μεγέθη. Η διάσκεψη κατέληξε στη σύμβαση του 1969 για την καταμέτρηση της χωρητικότητας των πλοίων.
Η παραπάνω σύμβαση:
Καθιερώνει την ενιαία καταμέτρηση των όγκων των χώρων, ανεξαρτήτως της χρήσης τους, αποφεύγοντας την πιθανότητα λάθους από την ερμηνεία χρήσης των χώρων.
Διατηρεί αποτελέσματα για την ολική χωρητικότητα των πλοίων με βάση τις προηγούμενες μεθόδους και απλουστεύει τους υπολογισμούς και την ερμηνεία των κανονισμών.
Μειώνει τα αποτελέσματα για την καθαρή χωρητικότητα συγκριτικά με τις προηγούμενες μεθόδους.
Επιπρόσθετα, σύμφωνα με την παραπάνω σύμβαση:
Η ολική χωρητικότητα (GT: Gross Tonnage) είναι ευθέως ανάλογη του ολικού όγκου V όλων των κλειστών χώρων του πλοίου και ο συντελεστής αναλογίας συνάρτηση αυτού.
Η καθαρή χωρητικότητα (NT: Net Tonnage) δίνεται ως μια συνάρτηση του βυθίσματος και του ύψους, του ολικού όγκου των χώρων φορτίων, του αριθμού των επιβατών των καμπινών με όχι περισσότερα από οκτώ κρεβάτια και της ολικής χωρητικότητας.
Η σύμβαση του 1969 τέθηκε σε εφαρμογή στις 18 Ιουλίου 1982 και αφορά όλα τα πλοία που εκτελούν διεθνείς πλόες και των οποίων η έναρξη κατασκευής είχε γίνει μετά την έναρξη ισχύος της σύμβασης, ενώ τα υπάρχοντα πλοία μπορούσαν να διατηρήσουν τις υπάρχουσες χωρητικότητες για δώδεκα έτη ακόμα.
Αξίζει να σημειωθεί πως, καθώς η παραπάνω σύμβαση δίνει περίπου τα ίδια αποτελέσματα ολικής χωρητικότητας αλλά μικρότερα για την καθαρή χωρητικότητα των πλοίων, είναι προς ωφέλεια των εφοπλιστών, εφόσον πολλά τέλη που καταβάλλονται από τους πλοιοκτήτες είναι συνάρτηση της καθαρής χωρητικότητας, αλλά ζημιώνει τους οργανισμούς λιμένων και διωρύγων. Γι’ αυτό ενδέχεται ορισμένα λιμάνια να υπολογίζουν τα τέλη βάσει της ολικής χωρητικότητας, ενώ οι διώρυγες να χρησιμοποιούν αντίστοιχες μεθόδους υπολογισμού χωρητικότητας.
