Καλός καθαρισμός των κυτών ενός bulk carrier είναι αυτός που πραγματοποιείται ώστε τα κύτη του να είναι κατάλληλα για φόρτωση σιτηρών. Ένας τέτοιος καθαρισμός αποφασίζεται να γίνει, αν δεν υπάρχουν ήδη συγκεκριμένες οδηγίες. Αν υπάρχουν οδηγίες των ναυλωτών ή των διαχειριστών, θα πρέπει αυτές να εκτελεστούν με προσοχή.
Αναλυτικά, η διαδικασία καθαρισμού των κυτών των bulk carriers κατά την διάρκεια και μετά την εκφόρτωση γενικού φορτίου και χύδην ξηρού φορτίου, έχει ως εξής:
Γενικά, ο καθαρισμός των κυτών πρέπει να αρχίσει ακόμα και λίγο πριν τελειώσει η εκφόρτωση, εάν αυτό επιτρέπεται στο συγκεκριμένο λιμάνι και με την άδεια των στοιβαδόρων. Ειδικότερα, μετά την εκφόρτωση γενικού φορτίου, τα κύτη πιθανότατα θα έχουν στο εσωτερικό τους επίστρωση ξυλείας, αλλά και φύλλα πλαστικού, συρματόσχοινα κ.λπ. που χρησιμοποιήθηκαν στον διαχωρισμό των παρτίδων και στην ασφάλιση των φορτίων ή του φορτίου. Όλος ο φορητός εξοπλισμός έχμασης και η επίστρωση ξυλείας από το προηγούμενο φορτίο που δεν ανήκει στο πλοίο και που δεν χρειάζεται να βρίσκεται στο κύτος, θα πρέπει να συγκεντρωθεί από τους στοιβαδόρους ή και το πλήρωμα, να τοποθετηθεί στο κατάστρωμα και να διευθετηθεί κατάλληλα, ώστε να μην παρεμποδίζει τις εργασίες σ’ αυτό. Θα πρέπει να έχει γίνει συνεννόηση με τον πράκτορα, ώστε να εκφορτωθεί η επίστρωση πριν τον απόπλου.
Στην εκφόρτωση χύδην φορτίου, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα οι υπεύθυνοι για τον καθαρισμό των κυτών να είναι οι ναυλωτές και συνήθως οι στοιβαδόροι, οι οποίοι εργάζονται για λογαριασμό τους. Οι στοιβαδόροι είναι σχεδόν αδύνατον να καθαρίσουν τα κύτη, διότι δεν υπάρχει χρόνος γι’ αυτό, αλλά και από άποψη κόστους δεν συμφέρει τους ναυλωτές. Πολλές φορές οι στοιβαδόροι σκουπίζουν τα κύτη, όχι όμως τόσο καλά ώστε να θεωρηθούν έτοιμα να δεχτούν το επόμενο φορτίο. Τα κύτη δηλαδή είναι ικανοποιητικά σκουπισμένα, αλλά σε καμία περίπτωση καθαρά προς φόρτωση. Τα κύτη χρειάζονται πολύ περισσότερη φροντίδα, δηλαδή καλό σκούπισμα και πλύσιμο μετά την επαναπαράδοση του πλοίου ή για το επόμενο ταξίδι των ίδιων ναυλωτών.
Μερικές φορές, ιδίως σε πλοία μονού περιβλήματος, στα μεγάλα πλοία μεταφοράς χύδην ξηρών φορτίων που μεταφέρουν σιδηρομεταλλεύματα, άνθρακα και άλλα φορτία, οι στοιβαδόροι χρησιμοποιούν υδραυλικές σφύρες για να κατεβάσουν το φορτίο που έχει παγιδευτεί στα υψηλά μέρη του κύτους ανάμεσα στους νομείς, αλλά και στις φρακτές, και χρησιμοποιούν συνήθως μπουλντόζες για να εκφορτώσουν το τελευταίο φορτίο. Αυτός ο τρόπος καθαρισμού αυξάνει τον κίνδυνο να δημιουργηθούν ρωγμές στους νομείς και στα ελάσματα, να στρεβλώσουν ή να αποκολληθούν αγκώνες, νομείς, αλλά και να επιδεινωθεί η διάβρωση.
Όπου επιτρέπεται, και είναι ασφαλές, το πρώτο σκούπισμα των κυτών καλό είναι να γίνεται από το πλήρωμα καταστρώματος ταυτόχρονα με την τελευταία ποσότητα του φορτίου που εκφορτώνεται αργά.
Εν συνεχεία:
- Μετά τον απόπλου γίνεται ένα καλύτερο σκούπισμα.
- Ακολουθεί επιθεώρηση για ζημιές.
- Πραγματοποιείται πλύσιμο χρησιμοποιώντας με θαλασσινό νερό υψηλής πίεσης (εφόσον το πλοίο διαθέτει αντίστοιχο σύστημα).
- Τέλος, γίνεται ένα πιο λεπτομερές πλύσιμο.
Θα πρέπει οι σεντίνες να έχουν καθαριστεί πρώτες και να τοποθετηθεί ειδικό «τρυπητό» (φίλτρο), ώστε να μην περνούν τα υπολείμματα του φορτίου και φράξουν αυτές και ακόμα χειρότερο οι «γραμμές».
Κατόπιν γίνεται το στέγνωμα, η απόξεση, εάν χρειάζεται, προκειμένου να φύγουν οι σκουριές και μετά πάλι ένα καλό σκούπισμα. Θα πρέπει μέχρι την τελευταία στιγμή που θα επιθεωρηθούν τα κύτη να γίνει το τελευταίο φρεσκάρισμα. Με τη ζέστη, αν ο πυθμένας του κύτους δεν είναι βαμμένος (και συνήθως δεν είναι), δημιουργείται μια λεπτή μεμβράνη σκουριάς που θα πρέπει να αφαιρεθεί με ξύστρες και να σκουπιστεί.
Πηγή: Οι πληροφορίες για το παραπάνω άρθρο αντλήθηκαν από το βιβλίο «Μεταφορά Φορτίων» του Νικολάου Α. Ζυγομαλά (Εκπαιδευτική Έκδοση Ιδρύματος Ευγενίδου, Αθήνα 2021).
