Μετά το τέλος της ναυπήγησης, πριν από την οριστική παραλαβή ενός πλοίου, διεξάγονται δοκιμές (trials), οι οποίες σκοπό έχουν τον έλεγχο της καλής και αποδοτικής λειτουργίας όλων των συστημάτων του πλοίου.
Συνήθως το ναυπηγείο είναι υποχρεωμένο από τη σύμβαση ναυπήγησης να εγγυηθεί μία ελάχιστη ταχύτητα σε ορισμένο εκτόπισμα με δεδομένη ιπποδύναμη και κατανάλωση καυσίμου.
Οι τυποποιημένες δοκιμές ταχύτητας, όπως αποκαλούνται συνήθως, γίνονται για να καθορισθεί η σχέση μεταξύ της ταχύτητας, της ιπποδύναμης και των στροφών της έλικας ανά λεπτό, σε καθορισμένες καταστάσεις εκτοπίσματος και διαγωγής, και για να ικανοποιηθούν ένας ή περισσότεροι από τους εξής ειδικούς σκοπούς:
- Για να αποδειχθεί η πραγματοποίηση των συμβατικών υποχρεώσεων του ναυπηγείου, όσον αφορά στην ταχύτητα, στην ιπποδύναμη και μερικές φορές στην κατανάλωση.
- Για να καθορισθούν οι σχέσεις ταχύτητας και αριθμού στροφών της έλικας ανά λεπτό για ναυτιλιακή χρήση των αξιωματικών του πλοίου.
- Για να αποκτηθούν στοιχεία απόδοσης του πλοίου, για χρήση σε μελλοντικές μελέτες πλοίων.
- Για να συσχετισθούν τα αποτελέσματα των δοκιμών προτύπου με τα αποτελέσματα του πλοίου και να βγουν συμπεράσματα για τις μελλοντικές μελέτες πλοίων.
Τα στοιχεία των δύο τελευταίων ειδικών σκοπών (3) και (4) ενδιαφέρουν το ναυπηγείο και τους μελετητές του πλοίου.
Πηγή: Οι πληροφορίες για το παραπάνω άρθρο αντλήθηκαν από το βιβλίο «Στοιχεία Ναυπηγίας» του Εμμ. Ν. Ζωγραφάκη (Εκπαιδευτική Έκδοση Ιδρύματος Ευγενίδου, Αθήνα 2024).
