H εισαγωγή του GMDSS την 1/2/1992 αποτέλεσε τη μεγαλύτερη και πιο σημαντική αλλαγή που έγινε ποτέ, από την ανακάλυψη του ασύρματου το 1899, στον τομέα της ασφάλειας των πλοίων. H σύγχρονη τεχνολογία που ενσωματώνεται στο GMDSS περιλαμβάνει τις τεχνικές δορυφόρου και ψηφιακής επιλογικής κλήσεως (Digital Selective Calling, DSC), έτσι ώστε ένας συναγερµός κινδύνου να εκπέμπεται και να λαμβάνεται αυτόματα σε μεγάλη απόσταση, χωρίς να επηρεάζεται από μετεωρολογικές ή άλλου είδους παρεμβολές.
Το GMDSS παρέχει επίσης επικοινωνίες επείγοντος και ασφάλειας, καθώς και διασπορά πληροφοριών ναυτικής ασφάλειας (MSI), περιλαμβανομένων των ναυτιλιακών και μετεωρολογικών προειδοποιήσεων.
Για την εφαρμογή και τη λειτουργία του GMDSS, η υδρόγειος έχει χωρισθεί σε τέσσερις θαλάσσιες περιοχές:
- Θαλάσσια περιοχή A1: Περιλαμβάνει την περιοχή καλύψεως των παρακτίων σταθμών πολύ υψηλής συχνότητας (Very Ηigh Frequency – VHF), δηλαδή από τις ακτές προς τη θάλασσα μέχρι 30-50 ναυτικά μίλια. H περιοχή πρέπει να έχει ραδιοτηλεφωνική κάλυψη από έναν τουλάχιστον παράκτιο σταθμό VHF, στην οποία παρέχεται συνεχής συναγερμός κινδύνου με Ψηφιακή Επιλογική Κλήση (Digital Selectice Calling – DSC).
- Θαλάσσια περιοχή A2: Περιλαμβάνει την περιοχή καλύψεως των παρακτίων σταθμών μεσαίας συχνότητας (Medium Frequency – MF) εξαιρουμένης της περιοχής A1, δηλαδή πέραν της περιοχής A1, μιας αποστάσεως 50-250 ναυτικών μιλίων. H περιοχή A2 πρέπει να έχει ραδιοτηλεφωνική κάλυψη από έναν τουλάχιστον παράκτιο σταθμό MF, στην οποία παρέχεται συνεχής συναγερμός κινδύνου DSC. Στην πράξη, ικανοποιητική κάλυψη συνήθως επιτυγχάνεται έως τα 300 ναυτικά μίλια από την ακτή.
- Θαλάσσια περιοχή A3: Περιλαμβάνει την περιοχή καλύψεως των γεωστατικών δορυφόρων του INMARSAT εξαιρουμένων των περιοχών A1 και A2, δηλαδή πέραν της περιοχής A2 μέχρι 76° B ή 76° Ν γεωγραφικό πλάτος. Στην περιοχή A3 παρέχεται συνεχής συναγερμός κινδύνου με DSC στα βραχέα (High Frequency – HF) ή/και των γεωστατικών δορυφόρων.
- Θαλάσσια περιοχή A4: Πρόκειται για τη θαλάσσια περιοχή που βρίσκεται έξω από τα όρια καλύψεως των περιοχών A1, A2 και A3. H A4 αποτελείται ουσιαστικά από τις πολικές περιοχές βόρειου και νότιου γεωγραφικού πλάτους άνω των 76° περίπου. Εντούτοις, ο IMO συστήνει μέχρι 70° Β και 70° N γεωγραφικό πλάτος.
Σε όλες τις θαλάσσιες περιοχές λειτουργίας του GMDSS πρέπει να διασφαλίζεται η συνεχής διαθεσιμότητα του συναγερμού κινδύνου και ασφάλειας.
Για τα παράκτια κράτη δεν υπάρχει η απαίτηση να χαρακτηρίσουν ή να καθορίσουν τα όρια των θαλασσίων περιοχών για τα χωρικά τους ύδατα. Όμως, εφόσον δεν το κάνουν αυτό, εξ ορισμού, η περιοχή A3 θα επεκτείνεται μέχρι τις ακτές τους. Πράγματι, η περιοχή A3 επεκτείνεται μέχρι τις δυτικές ακτές της Αφρικής. Επίσης το γεγονός αυτό συμβαίνει σε μεγάλη έκταση σε χώρες που βρίσκονται στο νότιο μέρος του Ειρηνικού, της ανατολικής Αφρικής και της Ινδίας.
Έτσι ο χαρακτηρισμός των ορίων κάθε θαλάσσιας περιοχής του GMDSS δεν καθορίζεται μόνο από το πόσο κοντά βρίσκεται στην ξηρά, αλλά εξαρτάται και από την τοποθεσία εγκαταστάσεως του ραδιοεξοπλισμού ξηράς, καθώς και τις δυνατότητες που έχει για να ικανοποιεί τις λειτουργίες του GMDSS.
Πηγή: Οι πληροφορίες για το παραπάνω άρθρο αντλήθηκαν από το βιβλίο «Επικοινωνίες ΙΙ» του Εμμανουήλ Κ. Ταμπακάκη και του Γεώργιου Μ. Λυμπέρη (Εκπαιδευτική Έκδοση Ιδρύματος Ευγενίδου, Αθήνα 2017).
