Το πλοίο είναι ένα οργανικό κομμάτι των ναυτιλιακών εταιρειών, το οποίο όμως, στις περισσότερες περιπτώσεις, βρίσκεται μίλια μακριά από τη στεριά και τα γραφεία της διοίκησης. Το πρόβλημα αυτό έρχονται να επιλύσουν οι εφαρμογές δικτύων πληροφορικής στα πλοία.
Σε ό,τι αφορά τη γέφυρα του πλοίου, οι βασικές εφαρμογές πληροφορικής που χρησιμοποιούνται είναι οι εξής:
1) Το ολοκληρωμένο σύστημα ναυσιπλοΐας, το οποίο αποτελείται από τρία επιμέρους συστήματα που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους:
- Ναυσιπλοΐας
- Πλοήγησης
- Ελέγχου
Για τον εντοπισμό της θέσης του σκάφους, υπάρχει το Παγκόσμιο Σύστημα Στιγματοθέτησης (GPS), ενώ για την πλοήγηση χρησιμοποιείται το σύστημα Δυναμικής Στιγματοθέτησης (DP), που ελέγχεται από υπολογιστή, προκειμένου να διατηρεί αυτόματα τη θέση και την κατεύθυνση του σκάφους. Έτσι, υπάρχει δίκτυο μεταξύ των αισθητήρων (Αναφοράς θέσης, Ανέμου, Κίνησης, Γυροσκοπικών πυξίδων), το οποίο παρέχει δεδομένα στον υπολογιστή σχετικά με τη θέση του σκάφους, το μέγεθος και την κατεύθυνση των δυνάμεων που επηρεάζουν την πορεία του.
Παράλληλα, υπάρχουν άλλα δίκτυα που επικοινωνούν με τα ηλεκτρονικά συστήματα πλοήγησης του πλοίου και τα συστήματα πρόωσης, όπως το Σύστημα Αυτόματης Αναγνώρισης Πλοίων (AIS). Επίσης, υπάρχει το Παγκόσμιο Ναυτιλιακό Σύστημα Κινδύνου και Ασφαλείας (GMDSS) και τα συστήματα του Radar και του Καταγραφέα Στοιχείων Ταξιδιού (VDR). Το τελευταίο είναι ένα σύστημα που καταγράφει δεδομένα από διάφορους αισθητήρες στο σκάφος. Στη συνέχεια ψηφιοποιεί, συμπιέζει και αποθηκεύει αυτές πληροφορίες σε μία εξωτερικά τοποθετημένη ασφαλή μονάδα αποθήκευσης. Όλα αυτά τα συστήματα επικοινωνούν με τη στεριά χρησιμοποιώντας δίκτυα, αλλά αλληλεπιδρούν και μεταξύ τους για την επίτευξη του ολοκληρωμένου συστήματος ναυσιπλοΐας.
2) Το σύστημα ελέγχου φορτίου (CCR), που παρακολουθεί και ελέγχει τη φόρτωση και την εκφόρτωση του πλοίου. Μεταξύ άλλων, ο εξοπλισμός του CCR μπορεί να επιτρέψει στον υπεύθυνο να ελέγχει τις αντλίες φορτίου, να ελέγχει και να παρακολουθεί τις θέσεις των βαλβίδων, αλλά και τα επίπεδα υγρών δεξαμενών φορτίου. Το σύστημα αυτό αποτελείται από δίκτυο υπολογιστών πάνω στο πλοίο και στην εταιρεία, όπου ανταλλάσσονται πληροφορίες φόρτωσης καθώς και πλάνα φόρτωσης. Επικοινωνεί με το λιμάνι και με τους φορτωτές, ενώ παρέχει πληροφορίες στον πελάτη, συνήθως μέσω της εταιρείας, για τη διαδικασία της φόρτωσης. Παράλληλα, λαμβάνει δεδομένα από τηλεχειριζόμενα συστήματα αισθητήρων, ενώ μπορεί να στέλνει δεδομένα σε σύστημα βαλβίδων, στο σύστημα έρματος και αλλού.
Πηγή: Οι πληροφορίες για το παραπάνω άρθρο αντλήθηκαν από το βιβλίο «Πληροφορική ‒ Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές» (β΄ έκδοση) των Μ. Βασιλειάδου, Χ. Υακίνθου και Στ. Μπαρμπουνάκη (Εκπαιδευτική Έκδοση Ιδρύματος Ευγενίδου, Αθήνα 2025)
