Η συμπλοιοκτησία, που συνιστά μια ιδιότυπη μορφή επιχειρηματικής δράσης στον τομέα της θαλάσσιας μεταφοράς, εξυπηρετεί κυρίως το μικρό ναυτιλιακό κεφάλαιο. Πρόκειται για μια ένωση προσώπων, που με κοινές εισφορές επιδιώκουν την από κοινού εκμετάλλευση ενός πλοίου, αποσκοπώντας στην επίτευξη ενός κοινού στόχου.
Πιο συγκεκριμένα, η συμπλοιοκτησία έχει τη μορφή συνεταιρικής εκμετάλλευσης οικογενειακού χαρακτήρα, καθώς το πλοίο ανήκει σε πολλούς συγκυρίους, οι οποίοι το συνεκμεταλλεύονται για ναυτιλιακές δραστηριότητες. Η συνεκμετάλλευση αποτελεί το δυναμικό και λειτουργικό στοιχείο της συμπλοιοκτησίας, ενώ ο κοινός στόχος των συμπλοιοκτητών εκφράζεται με συμμετοχή τους στα κέρδη και στις ζημίες του πλοίου.
Όσον αφορά τους συμπλοιοκτήτες, καθένας από αυτούς κατέχει ‒ανάλογα με την εισφορά του‒ μερίδα συμπλοιοκτησίας, βάσει της οποίας ορίζεται το ποσοστό συμμετοχής του στην κυριότητα του πλοίου. Αντίστοιχα, σύμφωνα με αυτό το ποσοστό, καθορίζεται η συμμετοχή κάθε συμπλοιοκτήτη στις δαπάνες του πλοίου. Συνεπώς, οι συμπλοιοκτήτες ευθύνονται για τις υποχρεώσεις της συμπλοιοκτησίας προσωπικά, απεριόριστα αλλά και σύμμετρα, δηλαδή ανάλογα με τη μερίδα συμμετοχής τους στο πλοίο.
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι οι αποφάσεις που σχετίζονται με το πλοίο λαμβάνονται κατά πλειοψηφία των μελών της συμπλοιοκτησίας, διασφαλίζοντας τη συλλογική διαχείριση και λειτουργία της.
* Οι πληροφορίες για το παραπάνω άρθρο αντλήθηκαν από το βιβλίο των Ευάγγελου Α. Σαμπράκου και Ιωάννη Γ. Γιαννόπουλου (Ίδρυμα Ευγενίδου, Α΄ Έκδοση 2021, σελ. 58).
