Στη ναυτιλία, πριν από οποιαδήποτε πιθανή μεταφορά υγρού φορτίου ή υγροποιημένου φυσικού αερίου ή υγροποιημένου αερίου πετρελαίου, που προσφέρεται από έναν ή περισσότερους ναυλωτές, τόσο η διαχειρίστρια εταιρεία όσο και το υποψήφιο δεξαμενόπλοιο αξιολογούνται και ελέγχονται με βάση έναν αριθμό παραγόντων που ορίζονται από τα κριτήρια διασφάλισης αξιοπλοΐας και ποιότητας των εταιρειών πετρελαίου.
Η διαδικασία αξιολόγησης κινδύνου, που πραγματοποιείται με τη χρήση εργαλείων και διαδικασιών, προκειμένου να συγκεντρωθούν και να αξιολογηθούν οι απαραίτητες πληροφορίες που αφορούν τα πλοία και τις διαχειρίστριες εταιρείες οι οποίες είναι υποψήφιες για μια μεταφορά υγρού φορτίου, ονομάζεται «Vetting Process». Η επιτυχημένη ολοκλήρωση της διαδικασίας αξιολόγησης «Vetting» είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη ναύλωση του πλοίου. Γι’ αυτόν τον λόγο, έχει επικρατήσει η έκφραση: «Vetting is Company’s Ticket to Trade».
Ένας από τους θεμελιώδεις παράγοντες (αλλά όχι ο μοναδικός) αυτής της διαδικασίας είναι η φυσική επιθεώρηση (SIRE inspection), η οποία διεξάγεται επί του πλοίου.
Η διαδικασία αξιολόγησης Vetting συμπεριλαμβάνει τρεις βασικούς τομείς:
- Τα αποτελέσματα των επιθεωρήσεων (inspection results) από εταιρείες ενέργειας, αρχές λιμένων, επιθεωρήσεις ασφαλείας και τερματικών σταθμών κ.ά., καθώς και τα αποτελέσματα αξιολόγησης της διαχειρίστριας εταιρείας (Tanker Management Self Assessment – TMSA)
- Τη διαδικασία συλλογής και διαλογής των απαραίτητων πληροφοριών που απαιτούνται για την πιθανή ναύλωση
- Την αξιολόγηση όλων των πληροφοριών προκειμένου να διαπιστωθεί ότι το πλοίο εκπληρώνει τα κριτήρια των εταιρειών ενέργειας για τη συγκεκριμένη μεταφορά.
Η επιθεώρηση διενεργείται από διαπιστευμένους επιθεωρητές, πρώην αξιωματικούς (Πλοιάρχους ή Α΄ Μηχανικούς με τουλάχιστον 60 μήνες θαλάσσια υπηρεσία), οι οποίοι προτείνονται προς υποψηφιότητα και μετέπειτα αξιολόγηση αποκλειστικά από κάποια εταιρεία ενέργειας, μέλος του OCIMF (Oil Companies International Marine Forum), με βάση τα κριτήρια του προγράμματος επιθεωρήσεων SIRE (Ship Inspection Report Programme), που τέθηκε σε εφαρμογή από τον OCIMF το 1993, και του προγράμματος CDI, που ξεκίνησε έναν χρόνο αργότερα.
Οι πληροφορίες για το παραπάνω άρθρο αντλήθηκαν από το βιβλίο «Επιθεωρήσεις Πλοίων» των Αναστασίου Καρτσιμαδάκη και Νικολάου Τσεκούρα (Εκπαιδευτική Έκδοση Ιδρύματος Ευγενίδου, Αθήνα 2024).
