Η διοίκηση κάθε ναυτιλιακής επιχείρησης, αφού αναλύσει το εξωτερικό περιβάλλον, τις ευκαιρίες που αυτό προσφέρει και τις απειλές που δημιουργεί, όπως επίσης το εσωτερικό περιβάλλον −δηλαδή τους πόρους και τις ικανότητες που διαθέτει και μπορεί να αξιοποιήσει, αλλά και τα κενά πόρων τα οποία πρέπει να καλύψει−, προχωράει στη λήψη βασικών στρατηγικών αποφάσεων. Η πρωταρχική στρατηγική απόφαση κάθε ναυτιλιακής επιχείρησης αφορά την επιλογή και την απόκτηση πλοίων.
Η επιλογή και η απόκτηση πλοίων άπτονται στρατηγικών αποφάσεων, σχετικών με την επένδυση κεφαλαίων και με την πορεία δράσης που θα ακολουθήσει η επιχείρηση. Με άλλα λόγια, η επιλογή και η απόκτηση πλοίων περιλαμβάνει αποφάσεις σχετικά με:
- Τη σύνθεση του στόλου της επιχείρησης (άρα και τις ναυλαγορές στις οποίες θα δραστηριοποιηθεί).
- Την αγορά νέων πλοίων (νεότευκτων ή μεταχειρισμένων) ή την πώληση των υπαρχόντων.
- Την επιλογή του χρόνου υλοποίησης της απόφασης.
- Την επιλογή νηογνώμονα στον οποίο θα ταξινομηθεί το πλοίο.
- Την επιλογή σημαίας νηολόγησης.
- Την επιλογή ασφαλιστικής κάλυψης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι όλες οι παραπάνω αποφάσεις αποτελούν ευθύνη της ανώτατης διοίκησης της ναυτιλιακής επιχείρησης.
Σε κάθε περίπτωση, η λήψη της απόφασης για επιλογή και απόκτηση πλοίων προϋποθέτει την εκτίμηση μιας σειράς παραγόντων που συνδέονται με την ανάλυση της παρούσας κατάστασης και την εκτίμηση της μελλοντικής πορείας της αγοράς στην οποία πρόκειται να δραστηριοποιηθεί η επιχείρηση, των αναγκών των πελατών της, της διαθεσιμότητας των κεφαλαίων αλλά και, γενικότερα, των πόρων της επιχείρησης. Η μη εύστοχη εκτίμηση ορισμένων παραγόντων μπορεί να υπονομεύσει την επιλογή της επιχείρησης και να οδηγήσει στην αποτυχία της.
*Οι πληροφορίες για το παραπάνω άρθρο αντλήθηκαν από το βιβλίο «Οργάνωση και διοίκηση ναυτιλιακών επιχειρήσεων», του καθ. Ιωάννη Θεοτοκά (Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 3η έκδοση, Σεπτέμβριος 2019), σσ. 130.Αποκτήστε το βιβλίο πατώντας εδώ
