Η πορεία της χύδην φορτηγού ναυτιλίας εξαρτάται άμεσα από πληθώρα εξωτερικών παραγόντων, όπως οι διεθνείς εμπορικές ροές, οι γεωπολιτικές εξελίξεις και οι μεταβολές στη ζήτηση βασικών πρώτων υλών. Το γεγονός αυτό καθιστά ιδιαίτερα ευμετάβλητο τον χαρακτήρα των ναυτιλιακών αγορών της χύδην φορτηγού ναυτιλίας. Λόγω της παραπάνω εξάρτησης από απρόβλεπτους παράγοντες, η ναυτιλία χύδην φορτίων δεν παρέχει την ίδια δυνατότητα πρόβλεψης σε σύγκριση με άλλες βιομηχανίες.
Ως εκ τούτου, οι ναυτιλιακές επιχειρήσεις αδυνατούν να εκτιμήσουν με ακρίβεια τη μακροχρόνια τάση της αγοράς, σε αντίθεση με μια βιομηχανία της ξηράς. Ακόμη όμως και αν το κάνει, σε αρκετές περιπτώσεις, ενδέχεται να διαψευσθεί εξαιτίας κάποιων απρόβλεπτων παραγόντων.
Η περιορισμένη δυνατότητα προβλέψεων σημαίνει πρακτικά, ότι οι ναυτιλιακές επιχειρήσεις δεν είναι πάντα σε θέση να πραγματοποιήσουν ασφαλή πρόβλεψη των εσόδων τους, εκτός βέβαια αν χρονοναυλώνουν τα πλοία τους. Αυτός όμως ο περιορισμός, θέτει, με τη σειρά του, περιορισμούς στην επιλογή των στρατηγικών ανταγωνισμού, ενώ ταυτόχρονα υποχρεώνει τις επιχειρήσεις να είναι σταθερά προσανατολισμένες στον έλεγχο του κόστους παραγωγής τους. Αυτό ισχύει κυρίως στη χύδην φορτηγό ναυτιλία, η οποία λειτουργεί με βάση την αρχή της ελαχιστοποίησης του κατά μονάδα κόστους.
Σε κάθε περίπτωση, οι περιορισμοί στην πρόβλεψη αυξάνουν τον κίνδυνο που μπορεί να προκύψει, ιδιαίτερα από τις επενδυτικές αποφάσεις των ναυτιλιακών επιχειρήσεων. Σε αυτό το πλαίσιο, τα προσωπικά χαρακτηριστικά των ατόμων που λαμβάνουν τις αποφάσεις καθίστανται κρίσιμοι παράγοντες για την επιτυχία και τη βιωσιμότητα των ναυτιλιακών επιχειρήσεων.
*Οι πληροφορίες για το παραπάνω άρθρο αντλήθηκαν από το βιβλίο «Οργάνωση και διοίκηση ναυτιλιακών επιχειρήσεων», του καθ. Ιωάννη Θεοτοκά (Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 3η έκδοση, Σεπτέμβριος 2019), σσ. 112.Αποκτήστε το βιβλίο πατώντας εδώ
