Η πορεία προς μια ναυτιλία μηδενικών εκπομπών επιταχύνεται, υπό την πίεση των διεθνών ρυθμίσεων και της αυξανόμενης περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης. Στο πλαίσιο αυτό, οι πλοιοκτήτες και διαχειριστές πλοίων στρέφονται ολοένα και περισσότερο στην αξιοποίηση εναλλακτικών καυσίμων για την πρόωση των πλοίων τους.
Ένα από τα εναλλακτικά καύσιμα που συγκεντρώνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι η μεθανόλη.
Τι είναι, όμως, η μεθανόλη;
Η μεθανόλη είναι οργανική χημική ένωση άνθρακα, οξυγόνου και υδρογόνου, που αντιπροσωπεύεται από τον τύπο CH₃OH. Πρόκειται για ένα πτητικό, άχρωμο, εύφλεκτο και τοξικό υγρό με χαρακτηριστική οσμή, που χρησιμοποιείται τόσο ως χημική πρώτη ύλη όσο και ως καύσιμο.
Όσον αφορά την χρήση της μεθανόλης, ως ναυτιλιακό καύσιμο, το πλεονέκτημά της έγκειται στο ότι διατηρείται σε υγρή μορφή σε κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (θερμοκρασία 25 °C και πίεση 1 atm). Ως εκ τούτου, δεν απαιτούνται ριζικές μετασκευές σε πλοία ή μετατροπές σε λιμενικές υποδομές για την αξιοποίησή της.
Τα «χρώματα» της μεθανόλης
Η παραγωγή της μεθανόλης μπορεί να προέρχεται από διάφορες πηγές. Προκειμένου, λοιπόν, να περιγραφεί η μέθοδος παραγωγής της και το ανθρακικό της αποτύπωμα, η ναυτιλιακή βιομηχανία διακρίνει τα είδη της μεθανόλης σε χρώματα. Πιο συγκεκριμένα:
- Καφέ μεθανόλη: Παράγεται με τη χρήση άνθρακα.
- Γκρι μεθανόλη: Παράγεται αξιοποιώντας φυσικό αέριο, τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως καύσιμο διεργασίας.
- Μπλε μεθανόλη: Παράγεται από υδρογόνο και διοξείδιο του άνθρακα, που προέρχεται από τη διαδικασία δέσμευσης άνθρακα.
- Πράσινη μεθανόλη: Παράγεται είτε από βιομάζα είτε μέσω ηλεκτρόλυσης χρησιμοποιώντας ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Στις μέρες μας κυριαρχούν ακόμη οι τύποι μεθανόλης, η παραγωγή των οποίων βασίζεται σε ορυκτά καύσιμα (καφέ και γκρι), ωστόσο καταγράφεται μία τάση σταδιακής μετατόπισης του ενδιαφέροντος προς επιλογές με χαμηλότερες εκπομπές ρύπων (μπλε και πράσινη ναυτιλία), σε ευθυγράμμιση με σύγχρονες αξιολογήσεις που λαμβάνουν υπόψη τον πλήρη κύκλο ζωής του πλοίου.
Πηγή: NorthStandard
