Η επιβατηγός ναυτιλία παρουσιάζει σημαντικές ομοιότητες με τη ναυτιλία τακτικών γραμμών, καθώς και οι δύο αφορούν τακτικά και προκαθορισμένα δρομολόγια μεταξύ λιμένων. Η κύρια διαφορά τους εντοπίζεται στο είδος του μεταφορικού τους έργου. Στη ναυτιλία τακτικών γραμμών μεταφέρονται εμπορεύματα, ενώ στην επιβατηγό ναυτιλία μεταφέρονται φυσικά πρόσωπα.
Ως εκ τούτου, η ζήτηση για θαλάσσιες μεταφορές ατόμων προκύπτει κυρίως από τους εξής λόγους:
- Μετακινήσεις επιβατών λόγω του νησιωτικού χαρακτήρα μιας χώρας ή μιας περιοχής.
- Μετακινήσεις επιβατών για καθαρά τουριστικούς λόγους.
Όσον αφορά το κόστος λειτουργίας των επιβατηγών πλοίων, το μεγαλύτερο μέρος του είναι σταθερό και δεν επηρεάζεται άμεσα από τον αριθμό των επιβατών που μεταφέρονται. Αυτό σημαίνει ότι, για να καλυφθούν τα λειτουργικά έξοδα κάθε ταξιδιού, απαιτείται η επίτευξη της μέγιστης δυνατής πληρότητας. Συνεπώς, η επιλογή των δρομολογίων και η επιχειρησιακή δραστηριοποίηση του πλοίου πρέπει να γίνονται με ιδιαίτερη προσοχή, ώστε να διασφαλίζεται η προσέλκυση του μεγαλύτερου δυνατού αριθμού επιβατών και, κατ’ επέκταση, η οικονομική βιωσιμότητα του ταξιδιού.
* Οι πληροφορίες για το παραπάνω άρθρο αντλήθηκαν από το βιβλίο «Ναυτιλιακή Οικονομική» των Ευάγγελου Α. Σαμπράκου και Ιωάννη Γ. Γιαννόπουλου (Ίδρυμα Ευγενίδου, Α΄ Έκδοση 2021, σελ. 34).
