Οι εργασίες συντήρησης και επισκευής του πλοίου ανά τακτά χρονικά διαστήματα είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση της αξιοπλοΐας του. Οι εν λόγω εργασίες αφορούν κυρίως τη γάστρα του πλοίου, τις κύριες μηχανές καθώς και τα βοηθητικά μηχανήματα, όπως τις ηλεκτρογεννήτριες, τα ναυτιλιακά όργανα ναυσιπλοΐας (ραντάρ, ηλεκτρονικοί χάρτες, AIS, GPS), τα όργανα τηλεπικοινωνιών και τον λοιπό εξοπλισμό.
Οι μεγαλύτερες και σημαντικότερες εργασίες συντήρησης και επισκευής πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια του δεξαμενισμού του πλοίου. Παράλληλα, οι επισκευές και οι συντηρήσεις διακρίνονται σε αυτές που επιβάλλονται από το τεχνικό τμήμα της ναυτιλιακής εταιρείας στον Πλοίαρχο και στον Α΄ Μηχανικό, καθώς και σε αυτές που ορίζουν ο κατασκευαστής του πλοίου και ο νηογνώμονας που το παρακολουθεί.
Ειδικότερα, οι συντηρήσεις και οι επισκευές που επιβάλλονται από τους νηογνώμονες με επιθεωρήσεις είναι οι ακόλουθες:
- Ειδική επιθεώρηση σκάφους (special survey of hull) – κάθε πέντε έτη.
- Ειδική επιθεώρηση μηχανικού και ηλεκτρολογικού εξοπλισμού (special survey of machinery and electrical equipment) – κάθε πέντε έτη.
- Ετήσια επιθεώρηση σκάφους, επιθεώρηση δεξαμενισμού (dry docking survey) – κάθε δυόμισι έτη.
- Επιθεώρηση τελικού άξονα (tail shaft inspection) – κάθε πέντε χρόνια, επιθεώρηση λεβήτων (boiler survey) – κάθε δύο χρόνια.
Σε περίπτωση που οι επιθεωρητές του νηογνώμονα διαπιστώσουν παραλείψεις, δυσλειτουργίες ή φθορές πέραν του επιτρεπτού, τότε ορίζουν την επανάληψη της επιθεώρησης μετά το πέρας της περιόδου αποκατάστασης.
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι το κόστος συντήρησης και επισκευών αντιπροσωπεύει ποσοστό 15-25% του λειτουργικού κόστους του πλοίου, ανάλογα με την πολιτική της ναυτιλιακής επιχείρησης, τον τύπο και την ηλικία του πλοίου.
* Οι πληροφορίες για το παραπάνω άρθρο αντλήθηκαν από το βιβλίο «Ναυτιλιακή Οικονομική» των Ευάγγελου Α. Σαμπράκου και Ιωάννη Γ. Γιαννόπουλου (Ίδρυμα Ευγενίδου, Α΄ Έκδοση 2021, σελ. 67).
