Oι ναυτιλιακές εταιρείες διαχείρισης δεξαμενόπλοιων δραστηριοποιούνται σε ένα περιβάλλον ελεύθερης αγοράς, όπως άλλωστε συμβαίνει γενικά με τα πλοία που εκτελούν πλόες για τη μεταφορά χύδην φορτίων.
Στο παρελθόν, οι πετρελαϊκές εταιρείες διατηρούσαν ένα σημαντικό μέρος του παγκόσμιου στόλου δεξαμενόπλοιων υπό την κατοχή τους. Ωστόσο, αυτή η τάση έχει περιοριστεί λόγω της αύξησης του κόστους διαχείρισης και της θέσπισης αυστηρότερων κανονισμών και προτύπων ασφαλείας. Στις μέρες μας, οι εταιρείες ενέργειας διαχειρίζονται πλέον μικρότερους στόλους και ναυλώνουν επιπλέον πλοία για την κάλυψη των αναγκών τους.
Ένα ακόμα βασικό χαρακτηριστικό που διέπει τη ναυλαγορά των δεξαμενόπλοιων είναι ότι το αργό πετρέλαιο αποτελεί το κυρίαρχο φορτίο. Ως εκ τούτου, τα δεξαμενόπλοια επιστρέφουν στις περιοχές φόρτωσης συνήθως χωρίς φορτίο. Κατά συνέπεια, τα ταξίδια επιστροφής εκτελούνται στην πλειοψηφία τους υπό έρμα.
Επιπλέον, η αγορά των δεξαμενόπλοιων χαρακτηρίζεται από έντονη συγκέντρωση της ζήτησης. Πιο συγκεκριμένα, οι εξαγωγείς πετρελαίου είναι λίγοι και συνενώνονται μεταξύ τους, καθορίζοντας την αγορά πετρελαίου και τους όρους διεξαγωγής του εμπορίου. Έτσι, ένας περιορισμένος αριθμός ναυλωτών διαδραματίζουν κυρίαρχο ρόλο στην αγορά.
* Οι πληροφορίες για το παραπάνω άρθρο αντλήθηκαν από το βιβλίο «Ναυτιλιακή Οικονομική» των Ευάγγελου Α. Σαμπράκου και Ιωάννη Γ. Γιαννόπουλου (Ίδρυμα Ευγενίδου, Α΄ Έκδοση 2021, σελ. 33).
