Το μάρκετινγκ στο πλαίσιο των ναυτιλιακών υπηρεσιών της χύδην φορτηγού ναυτιλίας (tramp shipping) διενεργείται σε μεγάλο βαθμό από τους ναυλομεσίτες, οι οποίοι διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο κυρίως στις spot αγορές. Οι ναυλομεσίτες αμείβονται με προμήθεια επί του ναύλου. Ωστόσο, αν ο ναυλομεσίτης από την πλευρά του φορτίου «κλείσει» και το πλοίο, θα εισπράξει προμήθεια και από αυτό.
Οι ναυλομεσίτες δραστηριοποιούνται και στον χώρο των χρονοναυλώσεων, αλλά σε μικρότερο βαθμό σε σχέση με τις ναυλώσεις κατά ταξίδι. Αυτό δεν οφείλεται σε δική τους βούληση, αλλά στην προτίμηση πολλών εταιρειών που ναυλώνουν πλοία να διατηρούν απευθείας σχέσεις με πλοιοκτήτες ώστε να μην επιβαρύνονται με το κόστος της προμήθειας του ναυλομεσίτη.
Τα παραπάνω δεν ισχύουν βέβαια στην αγορά της ακτοπλοΐας, όπου οι πλοιοκτήτριες εταιρείες συναλλάσσονται με το ευρύ κοινό κατά τρόπο αντίστοιχο με αυτόν των εμπορικών επιχειρήσεων. Στο πλαίσιο της ακτοπλοΐας, το μάρκετινγκ διεξάγεται από την εταιρεία και στοχεύει στην προσέλκυση του νησιώτη, του τουρίστα ή του φορτηγού αυτοκινήτου.
Συμπερασματικά, με εξαίρεση την αγορά της ακτοπλοΐας αλλά και των τακτικών γραμμών κάθε είδους, η εμπορική ναυτιλία δεν έχει παρά περιορισμένη χρήση για υπηρεσίες διαφημιστή με την κλασική έννοια του όρου. Κατ’ επέκταση, είναι σχετικά μικρός ο αριθμός των εταιρειών που έχουν πρόβλεψη στον προϋπολογισμό τους για έξοδα διαφήμισης και προβολής. Όσες έχουν στοχεύουν σε ειδικούς τομείς, όπως για παράδειγμα η προσέλκυση ποιοτικού προσωπικού στα πλοία τους.
*Οι πληροφορίες για το παραπάνω άρθρο αντλήθηκαν από το βιβλίο «Ναυτιλιακή Θεωρία & Επιχειρηματικότητα στην Εποχή της Ποιότητας», των Άλκη Ι. Ε. Κορρέ και Γιάννη Ν. Θανόπουλου (Εκδοτικός Οίκος INTERBOOKS, σελ. 130).
