Η διαχείριση των καυσίμων και η πετρέλευση (bunkering) αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για την οικονομική αποδοτικότητα και την περιβαλλοντική επίδοση των πλοίων. Γνωρίζοντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του πλοίου (χωρητικότητα δεξαμενών, είδος καυσίμων, κατανάλωση σε πλήρη και βέλτιστη ταχύτητα), τα αποθέματα καυσίμου και τους θαλάσσιους δρόμους που θα ακολουθήσει (λιμάνια πετρέλευσης και τιμές, νεκρό βάρος φορτίου και γραμμές φόρτωσης για τη συγκεκριμένη εποχή στον θαλάσσιο δρόμο που θα ακολουθήσει), η ναυτιλιακή επιχείρηση, μέσω του τμήματος λειτουργικής διαχείρισης των πλοίων, ρυθμίζει θέματα προμήθειας καυσίμων.
Ωστόσο, στη ρύθμιση των θεμάτων πετρέλευσης, που αφορούν τον ανεφοδιασμό του πλοίου σε καύσιμα, ιδιαίτερα κρίσιμος είναι και ο ρόλος του πλοιάρχου.
Ειδικότερα, στον πλοίαρχο αναλογούν οι ακόλουθες ευθύνες:
- Έλεγχος της καταλληλότητας των καυσίμων.
- Έλεγχος της ποσότητας των καυσίμων.
- Παροχή πληροφοριών στο τμήμα λειτουργικής διαχείρισης σχετικά με τα αποθέματα καυσίμων του πλοίου.
Ο κομβικός ρόλος του πλοιάρχου στη ρύθμιση των θεμάτων πετρέλευσης καθίσταται σαφής, δεδομένου ότι το κόστος καυσίμων αποτελεί βασικό στοιχείο του κόστους ταξιδιού. Κατά συνέπεια, η επιλογή της βέλτιστης ταχύτητας από τον πλοίαρχο σε συνεργασία με το τμήμα λειτουργικής διαχείρισης αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την αποτελεσματική διαχείριση του πλοίου, καθώς και για τη μείωση της κατανάλωσης και της εκπομπής ρύπων.
*Οι πληροφορίες για το παραπάνω άρθρο αντλήθηκαν από το βιβλίο «Οργάνωση και διοίκηση ναυτιλιακών επιχειρήσεων», του καθ. Ιωάννη Θεοτοκά (Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 3η έκδοση, Σεπτέμβριος 2019), σσ. 158.Αποκτήστε το βιβλίο πατώντας εδώ
