Το κόστος ταξιδιού δημιουργείται από τις διάφορες δαπάνες που γίνονται κατά τη διάρκειά του και αποτελείται από το κόστος καυσίμων, τα λιμενικά έξοδα και τα έξοδα διέλευσης ισθμών.
Κόστος Καυσίμων: Αποτελεί την σημαντικότερη δαπάνη του κόστους ταξιδιού. Είναι η δαπάνη που καταβάλλεται για την καύσιμη ύλη που απαιτείται για την κίvηση του πλοίου. Αν και το κόστος απόκτησης καυσίμων είναι δεδομένο για τον πλοιοκτήτη, υπάρχει η δυνατότητα για μείωσή του μέσω της οριστικοποιήσεως της ταχύτητας με την οποία κινείται το πλοίο. Αυτό γιατί η κατανάλωση είναι συνάρτηση της ταχύτητας του πλοίου.
Ακόμα, η κατανάλωση καυσίμων εξαρτάται, και από την κατάσταση της μηχανής του πλοίου και του σκάφους. Ένα πλοίο με καλά συντηρημένη μηχανή και καθαρισμένα από ξένα σώματα ύφαλο θα έχει σημαντικά μικρότερη κατανάλωση καυσίμων σε σχέση με άλλο που δεν έχει αυτά τα χαρακτηριστικά.
Για εταιρίες που διαχειρίζονται μεγάλο αριθμό πλοίων το κόστος καυσίμων, όπως και το κόστος προμηθειών, μπορεί να είναι μικρότερο σε σχέση με τις μικρές εταιρίες, καθώς οι πρώτες, έχουν μεγαλύτερη διαπραγματευτική ικανότητα απέναντι στους προμηθευτές λόγω των μαζικών αγορών τους. Αρκετές μικρές ελληνόκτητες ναυτιλιακές επιχειρήσεις για να αντιμετωπίσουν αυτό το μειονέκτημα προχώρησαν στα τέλη της δεκαετίας του ‘70 στην δημιουργία ενός consortium, μέσω του οποίου ασκούσαν κοινή πολιτική προμηθειών. Το Hellenίc Consortium όμως ουσιαστικό διαλύθηκε στο μέσο της δεκαετίας του ’80, παρά τα πλεονεκτήματα που προσέφερε στα μέλη του.
Λιμενικά τέλη: Είναι το κόστος που δημιουργείται από τις δαπάνες που καταβάλλονται στα διάφορα λιμάνια που προσεγγίζει το πλοίο. Χωρίζονται σε τέλη προσέγγισης και τέλη υπηρεσιών που χρησιμοποιεί το πλοίο κατά την παραμονή του στο λιμάνι.
Κόστος διέλευσης διώρυγας: Είναι η δαπάνη που πραγματοποιείται για την διέλευση του πλοίου από μια διώρυγα όπως του Παναμά, του Σουέζ ή της Κορίνθου. Το κόστος αυτό αν και δεν πραγματοποιείται συχνά, αφορά ένα σημαντικό ποσό.
Απόσπασμα από πανεπιστημιακές σημειώσεις του καθ. Ιωάννη Θεοτοκά, 2001
