Το Ελληνικό ναυτιλιακό παράδειγμα

201505122138462858

Η Ελληνική ναυτιλιακή παράδοση μετρά χιλιετίες, από τα αρχαία χρόνια μέχρι και την αρχή της σύγχρονης Ελληνικής ναυτιλίας, η οποία ουσιαστικά ξεκινά από την συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή το 1774. Στο διάβα των αιώνων η Ελληνική ναυτιλία αναπτύχθηκε με γοργούς ρυθμούς και έφτασε σήμερα να είναι η ισχυρότερη ναυτιλία του πλανήτη, με τον μεγαλύτερο στόλο παγκοσμίως.

Πώς κατόρθωσε όμως να φτάσει σε αυτά τα μεγέθη;

Ο 19ος αιώνας υπήρξε αιώνας ορόσημο. Κατά την διάρκειά του αναπτύχθηκαν από τους Έλληνες του Ιονίου και του Αιγαίου ισχυρά εμπορικά και ναυτιλιακά δίκτυα που διακινούσαν το μεγαλύτερο μέρος του εμπορίου της Μεσογείου και της Μαύρης θάλασσας, με ονόματα όπως αυτά της οικογένειας Ράλλη να πρωτοστατούν.

Ο 20ος αιώνας έφερε πολλές αλλαγές μαζί του, με την σημαντικότερη να είναι η μετάβαση από τα ιστιοφόρα στα σιδερένια ατμόπλοια. Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος αποδεκάτισε τον Ελληνικό στόλο, ο οποίος από τα 475 ατμόπλοια που αριθμούσε στην αρχή του πολέμου βρέθηκε με λιγότερα από τα μισά κατά τη λήξη του (205 πλοία).

Παρ’ όλ’ αυτά, η Ελληνική ναυτιλία σταδιακά ανάρρωσε, διατηρώντας σταθερά την 9η θέση στο παγκόσμιο ναυτιλιακό στερέωμα. Το ξεκίνημα όμως του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου το 1939 θα προκαλέσει νέες αρνητικές έως και καταστροφικές εξελίξεις όχι μόνο για την χώρα αλλά και για τον ελληνικό εμπορικό στόλο.

Οι απώλειες για την ελληνική ναυτιλία ήταν μεγάλες και η αντικατάσταση, μετα τη λήξη του Πολέμου, των πλοίων που είχαν χαθεί ήταν άκρως προβληματική, καθώς οι περισσότερες ναυπηγικές εγκαταστάσεις σε όλο τον κόσμο είχαν καταστραφεί και ελάχιστα μεγάλης ηλικίας, κυρίως, πλοία είχαν καταφέρει να γλιτώσουν από τον όλεθρο. Μοναδική εξαίρεση, ο τεράστιος εφεδρικός στόλος των ΗΠΑ, αποτελούμενος από πλοία τύπου Λίμπερτυ και Βίκτορυ, καθώς και από δεξαμενόπλοια τύπου Τ2.

Ωστόσο, μέσα από τις στάχτες αυτής της μεγάλης καταστροφής θα γεννηθεί και το ελληνικό ναυτιλιακό θαύμα. Ο εφεδρικός στόλος από Λίμπερτυ και Βίκτορυ των ΗΠΑ αποτέλεσε για τους Έλληνες πλοιοκτήτες την χρυσή ευκαιρία να επανέλθουν στο ναυτιλιακό στίβο και να θέσουν τις βάσεις του ελληνικού ναυτιλιακού θαύματος του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Τα πλοία αυτά έδωσαν στην ελληνική ναυτιλία το έναυσμα που χρειαζόταν για να διεκδικήσει τα ινία της διεθνούς ναυτιλίας, κάτι που κατάφερε το 1982 με στόλο 4.257 πλοίων.

Σήμερα, η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη ναυτιλιακή δύναμη του πλανήτη με τον ελληνόκτητο στόλο να αριθμεί περισσότερα από 4.700 πλοία, αξίας 105.600.000.000 δολαρίων.

Για τη λαμπρή αυτή περίοδο της μεταπολεμικής συγκρότησης της ελληνικής ναυτιλίας, με την αγορά των Λίμπερτυ, αυτών των “ευλογημένων πλοίων”, τα Ναυτικά Χρονικά εξέδωσαν το 2016 έναν ειδικό τόμο. Ο τόμος φέρει τον τίτλο Το Ελληνικό Ναυτιλιακό Παράδειγμα. Η Γενιά των Λίμπερτυ. Εβδομήντα χρόνια από την αναγέννηση του ελληνόκτητου στόλου, Gratia Εκδοτική, Αθήνα 2016 και φιλοξενεί κεφάλαια, που έχουν γραφτεί από ερευνητές, ιστορικούς, δημοσιογράφους και στελέχη της μεγάλης ελληνικής ναυτιλιακής οικογένειας, τα οποία πραγματεύονται διάφορες πτυχές της μεταπολεμικής ανασυγκρότησης του ελληνόκτητου στόλου και της απόκτησης των πλοίων τύπου Λίμπερτυ.

Συγκεκριμένα, στις 152 σελίδες του βιβλίου παρουσιάζονται:

(α) Ορισμένα από τα κύρια πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν στις διαπραγματεύσεις για την αγορά των 100 Λίμπερτυ από την αμερικανική κυβέρνηση, τους: Μανώλη Κουλουκουντή, Νικόλαο Αβραάμ και Δημήτρη Κωττάκη,

(β) Ενδεικτικά παραδείγματα εφοπλιστικών οίκων του Αιγαίου, που αγόρασαν ορισμένα από τα 100 πρώτα Λίμπερτυ, καθώς και

(γ) Μαρτυρίες Ναυτελλήνων που εργάστηκαν σε Λίμπερτυ.

xxx